Çeşitli Mahallerde Ölüm

-Siz Mahallinde Ölüm-

Herhangi bir yerinden dünyanın

Size ölümler kotardım

/kotarıyorum ;

bir yürek,

Bir dolu kafa tas,

İki el

İle sımsıkı sarılın diye

Hayata .

Yoksa elleriniz,

Olur ya, ilk ikisi çok bile.

Sadece iki el ise olan,

Nefes al-ver

Ye-iç sev/iş,

Yeter sana et ve ten;

Seni kotarmışım ibret ol diye

Korkma, ölüsün zaten.

-Şiir Mahallinde Ölüm-

Tek hücremden/Adem'den

Yaşama kol açanda

Bilirim ki ölüm bana kolaçanda.

Aşk , doğum sırdaşı

Kalbin asil duruşu,

Bedenimde ihtilal .

Ölüm , yaşam oynaşı

Kalbin hazin vuruşu ,

şakağımda intihar.

Fark eder mi

Ölüm ve yaşam

Neresindeyiz dünyanın?

Farkı nedir adlarımızdan başka,

Acısı ve bıraktıkları

Hep aynı değil mi aşka?

Büyük şehirlerdeki kalabalık

Yalnızlıkların aşkla çarpımından

Devasa hüzünler çıkıyor

Ey aşık!

İnsan aşk ile mi sevişir

Yoksa kavgaya mı bilenir?

Umuda belenirse aşk bekleyişte direnir...

Var mı umut ey şair?

Direnişin mi kırılacak, yoksa sen mi?

Yoksa gülmeleri/ağlamaları

Yasaklı bu kent mi?

Sus şair!

Seni ağartıyor şiir;

Yüreğin tek haneli kom

Eşkıya baskınlarında,

Yürek kevgir.

İçindeki kimdir?

-bilmiyorum-

Sana ağıyor,

Sende ağlıyor...

-Sen Mahallinde Ölüm-

Ne zaman sürmanşete

Yanmış , parçalanmış

Ceset düşse gazeteler,

Seni kan tutar bakmazdın,

Beni şiir tutar,utanır yazmazdım.

Ölümden, acıdan pay isteyen

Sırtlan sanırdım kendimi;

Kaleme kırılır,

Kalemi kırardım.

Ağlardım, susardın.

'Ben umut,

Ben isyan,

Ben aşk,

Ben insan' der susardın.

Oysa ben;

'Ben sağır,

Ben kör,

Ben zehir,

Ben dilsiz,

Ben acılardan gülüş devşiremem,

Bunun için asık suratım

Budur derdim.' derdim.

'Boş ver,

Gel sevişelim' der susardın.

Anlatmak isterdim yıllar var

Sana ey sevgili!

Oysa sen, korkardın ölümden

Susardın ...

Ne çok susuyorsun

Ey sevgili,

Çöl gibisin,

Sustukça

Su -su-yor-sun

-Can Mahallinde Ölüm-

Bir düşün;

Kılıç keskin,

Göğsünde ucu

/yırtarken /cana batarken,

Göreceliliğe asılır zaman

Ağır, ağır.

Yırtılır yavaş , yavaş

Et sinir damar,

Kaburga çatırdaması

Kulağının örsünü çekiçleyen,

Beyninde titreşen.

Ciğere değince

Nar gibi / yanar /yarar

-Sayki lav-

Sarsılamazsın ,

İnanamazsın,

Kafatasının arkasına yayılan topyekun

Sancı! şimşeklenir ,

Gözlerin

Göz, göz

Bebeğin/den kurşun sıkar/çıkar.

Diz ,

Çök !

El, kol

Yan düş!

Döş

Cayır, cayır.

Göz bebeğin büyür,

Büyürde inleyemezsin,

İnsanı sızım, sızım sızlatır.

Her dem ağır,

Milyonlarca sene sürerken kıyım

Cümle varlık sağır.

Oysa sevgili

Bir düşün, andır,

Senin sevişmelerinden daha kısa,

Daha ölümcül.

Gel geceden,

Kop heceden

Susmak yerine.

Sonra istersen

Gel alnımın ortasına

Balyoz indir,

Acımı dindir.

Kuşan yüreğini

Ey sevgili !

Gözlerinde anlamsızım

Diline düşür , haykır,

Haykır ki

Herkesçe bilinsin,

'Aşk dindir!'...

-Ben Mahallinde Ölüm-

Ölümü topluyorum

Başımda orak-çekiç,

Başımda hilal,

Başımda istavroz,

Başımda kapital;

Duruşum çırılçıplak,

Alnımın ortasında kurşun / yarası

Kan kızıl bir taç.

Ölümü kokluyorum

Sırtım kefen,

Sırrım sevgili,

Sağırlığım anne,

Körlüğüm kardeş,

Her hücrem infilak ;

Göğsümün ortasında mayın

Alnımda bir tutam saç.

Ölümü soluyorum

Soluksuzum,

Kasım soluyor ömrüm

Gece zifir, gece kör

Başımda yokluk başımda gençlik

Başımda ölüm çığlığı

Her yanım hurda haş

Yaşamın orta yerinde

Artık başımda yoldaş

Bir mermer taş...

Ölümü hohluyorum

Soğuk ellerimde;

Ağıt!

Yaşam etrafımda feryat , figan ,

Yağmur ıslak

Öperken sevgili alnımdan ,

Ölümü soruyorum;

Ne ölüm?

Neden öldüm?

Kim ölü?

Kimse,

Kimse bilmiyor.

Dağlardan , taşlardan,

Nefretten ve aşktan,

Sil baştan,

Ölümü topluyorum

Dört bir yandan Anne..!

Sana belli etmeden

Ciğerini söküyorum yerinden

Sızlama/yasın diye ardımdan...