Çeşmeden Akan Su

elini uzatıp dokunamadığın şeyler kadar yaşıyorsun

adamın biri

bir sabah uyanır.

dünya böyle

çapaklı gözlerden

bir fiskede kurtulup

şaşırıyorsun sabaha

bugün çeşmenin yanındasın

eğilip içemediğin

bir metal korkusu,

içinde kirli

susmalar

üzerine basıldıkça

okunmayan bir defter

kalem üstleri

yağmurlara silgisiz

körfeze bakan zeytinler

kadar yeşil

gözleri

bıçak açmıyor

gribal bir enfeksiyonun

acı tatlı şurubu

kapaklar

plastik reçete kokusu

yaşadığın kadar büyük rüyalar

zordu uyanmak,

dönüp yatağına

yattığın günleri özledin

derin bir uykuydun

sonra birden düştün

eller ayaklar ve sen

sarılarak boşluğa.

05.04.2013