Çeyrek Telaşlar

'Bana hissettirdiklerini seviyorum.

Sanki her şey mümkünmüş gibi.

Sanki yaşamaya değermiş gibi. '

Cahit Zarifoğlu

Sarı Deniz'e...

Dün

Geçmiş zaman evvelinde

Leyli yıllarına uğradım...

Hülya, Gülüfer, sen tebeşir tozuna bulanmış bir çığlıkla

O gri koridorları inim inim inletiyordunuz

- Öylece bakakaldım yattığın odaya -

O an içimde;

Ne İzmir ne Bursa

Bir zeytin tanesi kalmıştı demir tabağında

Bir de bir lokma ekmekle

Küçücük yüreğin kadar mis gibi Marmara vardı damağımda

Öylece durdum ve

O tebeşir tozuna banıp kahveyi içtik beraber avukatla

Saat 20:05

Nereden soktuysan aklıma

Yeşil Çınar dibinde mezarımı kazıyorum

Ucundayım yarı uyanık ölümlerin...

Belki de ilk harfi

Uzun çarşı yolları gibi karatahtaya baban çizmişti.

Ki Cumhuriyet öğretmeni çok yakışıklıydı.

O yüzden

Macür delikanlısı demiştim ya

Noktasız...

Öylece yalın

Ve sen kadar sendi öykümün son paragrafı

Sanki kocaman bir "S

Virgülsüz...

Deniz ne zaman rüzgar kokar

Ya da sen hangi kayıp zamanda güler

Büyük Ayı gölü'ne selam verirdin?

Bir yığın eblek

Kocaman ağızlı kepçe kulaklı fotoğraf

Ve bir o kadar kadraj ağırlığında

Suskun bir ikindi vakti

Durak durak satır yaratma heyecanı ile

Seni gülümsetme telaşı düştü içime

Buğulu otobüs camı ardında;

Haydarpaşa sanki Downtown,

Beykoz Yoluysa Walk Of fame

Ülkemin yıldızları kadar parlak

Ve bir o kadar da mütevazı

O mavi gözlü adam

Nasıl ağladıysa bir iç savaş hüznü ile

Ben onca zaman ona ağladım

"Nedene" bağlamıştım en dibinde yaşamın

Ve biteviye ağıt yakmıştım yokluğuna

Bir elimde "Yerçekimli Karanfil"

Diğerinde tütün karışık serum arası sarı bir kavanozda

Sen biriktirme telaşı

Bunca satırın ardından

Sana cezaevine gelen mektuplardan birini okumak isterdim

Belki sakladın

Belki de hiç bilmediğin

Anımsamadığın bir kuytuda kaldı bilmiyorum

Sabrım;

O kıvılcım hissini anlama isteği

Bunu bana çok görme sakın!

Dedim ya;

Benimkisi iyi satır dizme korkusu işte

Bilmesem de;

Son çeyrek telaşlar birikiyor usuma...