Çiçeği Çürük Şehir

Kurudu gönül dalım bir yaprak yeşertmedin

Birazcık gözlerimi sevinçten yaşartmadın

Kerem aslı misali sevdalar yaşatmadın

Nam-ı büyük İstanbul yüreği küçük şehir

Hayalimde yeşeren umut dalımı yedin

Ömrümün peteğinden tatlı balımı yedin

Oturup bir öğünde otuz yılımı yedin

Doymak nedir bilmedin midesi büyük şehir

Sevdalar sokağında kap kaç yapar dilberin

Acılar makamında Hüzzam çalar tellerin

Sanki tiner kokuyor lalelerin güllerin

Havan sarhoş ediyor çiçeği çürük şehir

Pavyonlarda barlarda aç aç yapar beylerin

Taksim Tarlabaşı`nda cilve yapar geylerin

İstemem senin olsun ilçelerin köylerin

Erkeği dişileri karma karışık şehir

Şaheser güzelliğin mutluluğa yetmiyor

İçinde yaşamayı bir çoğu hak etmiyor

Yürekliyle yüreksiz bir arada gitmiyor

Tüyleri pırıl pırıl, kanadı kırık şehir

İmdat diye inlesen kimsecikler aldırmaz

Kötü yola düşeni kaldırımlar kaldırmaz

Burda insan saldırır başka canlı saldırmaz

Üzgünüm maalesef insanlık bitik şehir

Kimse beni duymuyor feryadım çıktı arşa

Vuslat eşlik etmiyor gönlümde çalan marşa

Burda hayat kalmadı umudum kaldı marsa

Sen kendine iyi bak elveda büyük şehir

Gemilerden simit at martılar aç kalmasın

Gittiğimi söyleme hiç biri ağlamasın

Kopardım iplerimi kimseler bağlamasın

Meçhule gidiyorum hoşçakal büyük şehir