Çiçeğinden Vazgeçmiş Baharlar
Gözlerimdeki iltihaplanmış geçmişi
Tırnaklarımın arasında yapışmış kinimi
Ağzımın kenarından sarkan şeytanı sözleri
Sök al içimden tanrım
Artık benimle bıraktığın bu beni daha fazla taşıyamıyorum
Bir yalana ortak olmuş gibi yaşıyorum bu hayatı
Eğreti kaldığım her gün için tüm insanlığa bedel ödetiyor gibi hissediyorum
Sanki içimde her gün bir bebeği piç
Bir gülüşü kimsesiz
Bir sevişmeyi bedensiz bırakmış gibi kendimden utanıyorum
Ağlıyorum kimsesiz
Gidecek yerlerimi
Sığınacak limanlarımı
Söyleyecek sözlerimi elimden almışsın gibi tepkisiz yaşıyorum
Bu neyin öfkesi
Hangi günahın ödenmez bedeli
Acizliğin karşılığına denk gelen aklımla
Bu acımasız intikam gösterisinin nedenini anlamıyorum
Söylesene bilmek istiyorum
Gözlerime yapışan
Gözlerime yakıştırdığın bu hüznü taşımak dışında ben bir hiç miyim
Gözümden düştükçe
Dışına çıkıyorum sınırların
Zihnimde karıncalaşmış şehirler kuruyorum
‘Terki diyar’ koyuyorum adını
Gitmeler-i için Tanrılara büyük adaklar adıyorum
Kaybedecek ve ardından hasret duyulacak hiçbir his bırakmıyorum içimde
Hatırlamanın lanetini kaldırıp
Kışın geçmesini özlemle bekleyen baharlarıma unutmanın hafifliğini giydiriyorum
Keşkelerimi
Belkilerimi
Acabalarımı bile
Layık olduğu yere
Cehennemin dibine gömüyorum
Elden gelen şeylerin ele gelmeyeceğini anladım ya
Özgürlüğe giden o yolu
-Seve seve-
Bir hiç olmakla ödüyorum
Farkındayım
Farkındasın
Bana sakın kızma
Düşmanlığım sana değil biliyorsun
Ben sadece
Kendimi düşman gibi gören simsiyah bir ruhla donatılmış olmaya katlanamıyorum
Vazgeçtim kabul
Belki de olmayan sesler duyuyorum başkalarına göre
Ama
Çanlar benim için çalıyor bu defa hissediyorum
İçimde kalan gurur kırıntıları da bitmeden
Artık gitme zamanı geldi sürekli itelendiğim bu yerden
Neyseki
Kötü de olsa gidecek bir yerim var
İyi ki vakit dolmadan kendime gitmeler için bir şehir kurdum
Farkındayım
Tarlasına kuş konmaz
Bacalarında dumanlar tütmez
Acının geçici
Varlığın öylesine olduğu bir şehir bu şehir
Hatta
Kuş seslerinin olmadığı bir gökyüzünün altında
Yatağım yalnız
Uykularım arsız
Umutlarım mezarsız kalacak ama
En azından sabah olunca neyi özlediğimi hatırlamayacağım