Çiçek Yalnızlığım

Sen tarumar bir bahçenin suskun karanfili

Sen sarı huzmelerde büyüyen menekşesin.

Leylak leylak lalelerden ayrılmış akasya

Sen lavanta şişelerinde yediverensin.

Gül gibi terinde solgun mimozalar büyür

Ben öpmeğe kıyamadığım bir fesleğensin.

O akasya tanelerinde hüzzamlar açar

Uzak dağlarda boynu bükük bir kardelensin.

Kırmızı güllerde silinmiş hatıraların

Lale lale lalezar, mor salkımda zerrinsin.

Adı yok artık, siyah-beyaz sensiz yarpuzlar

Hüzün büyütsün şakayık, ağlasın şebboyların.

Söylenecek söz bırakmadı buhur-u meryem

Âhı kaldı Hüsn-ü yusuf'ta kuşkonmazların.

Ağlasın kabrinin üstünde kabir zambakları

Şimdi nasıl da hüzündedir yasemenlerin.

Leyla'nın yüreğinde buram buram reyhanlar

Aşrı aşrı memlekete gelin olmuş gelinciklerin.

Gitti ardına bakmadan bir gece vaktinde

Seni kime sorsun üşüyen manolyaların.

Artık hüzün beni bekler kızılırmak kıyısında

Gözlerinden renk almış yemyeşil çimenlerin

İçimde en eski vatandır lale-i Numanlar,

Salkım salkım kör olmuş erguvanların...