Çığ Yangını

/Avuç içi çizgimin patikasında kader

Gidiyorum durmadan gönlümde buruk keder/

Olmaz deme, gördüm çığ yangınını

Buz kesiği gecelerin yara izlerinde

Belki tenimdeki donuk kanlardı pıhtılaşan

Belki çatallaşan sesimdi hüzne davetkâr

Ezildim hayallerin ağırlığı altında

Sonra buzdağının ardına attım umutları

Ve yandım karakışın zemherisinde,

Hayattaki tüm tabuları avuçlarımla yıktım...

Sen hiç meteor patlaması gördün mü peki

Ama daha berrak gökkuşağından

Ve daha sevda yüklü bulutlardan

Yakıp yıkmadan, ağlatmadan

Korkuların pimini çekti bir gece

Hiç bu kadar sevmedim yıldızı, hilali...

Çıkmaz sokaklarda büyüdüm ben

Arka bahçelere düşerken yolum

Kaçmadım şimşeklerden amansızca

Sığınmadım şemsiye altına, korkakça

Yalanın bini bir para dediler ama

Ben hep faiz yatırdım sahte sevdalara...

Anne, suyu çekildi gözlerimin

Nicedir kurak çöllere döndü pınarım

Kalbimdeki nehirlere izin ver, çağlasın

Asırlar var ki ben,

Çığ yangınının altında

Ölümle baş başayım...

/ Zıtlıklar yumağında baktım umutlar heder

Kalplerin içi bomboş, hayallerse derbeder.../

Ağustos/ 2013