Çığırtkan Manifestosu

Biz bir düşte beraberdik

Sen düşünce yaralandın

Ben düşümde yalnız kaldım..

Etnik sınıflara ayırdığım saçlarımı uzatıyorum

Şaşkın ve bir o kadar da acemi heveslerimin üstüne

Odamın canıma konan yağmurlar

Çillenmiş gibi gösteriyor dünyayı gözüme

Koşulsuz misafir ediyorum karabasanları

Geleceğimi rüya mezarlığına gömdüğüm günden beri

Güneş gözünü her açtığında

Otistik ruhum mütemadiyen uğruyor

Vedalaştığımız köşe başına

Zencefil kokulu muhabbetlerle senden bahsediyorum sağır kulaklara

Oysa diyorum

Oysa kaf dağına süpürmüştüm günahlarımı

Bedeli olmamalıydı

Sayfalarımın ak yüzlerini

Küçük ayakları ve

Benekli tenleriyle avuçlarımdaki

Cehennem çukurlarında oynayan cücelerin lakayıtça kirletmesi

Mahremiyetim baltalanıp

Panayır direklerinde ifşa edilmemeliydi

Teşhis edilemeyen yanlarımda sakladığım sen

Alenen suçtur bu diyorum!

Yaralarıma neşter olup

İyileştirdi diye aşkın

Kendimi bulanık gözlü pişmanlıklara teslim edecek değilim

Hala yalınayak dolaşıyorum

Yerleri ısırgan otu döşenmiş tecrit odalarında

Kemanlar yağmalanıyor

Sancıyan mutluluk duyguma aldırış etmeden

Ve bir çığırtkan tıslıyor gecenin aralık kapısından

'Parmak uçlarımda sallanan kelimeler şahit ki

Bedenime zimmetli tenini başka bir tene çivilersen

Ellerimden boş ol!'