Çığlık Treni
Zaman da s/ağırlaşmıştı gözlerimize
Oysa ki, mutluluğun ayak uçlarında ağlamıştık
Sansürlenmiş duygularımızı bastırdık tenlerimzde ki yaralara
Ve küçük bir çocuğun ağlayışlarında , hapsolmuştuk aslında
Biz vardık
Veya yoktuk
Ama acı vardı, mutluluktan daha güçlü , daha ağır...
Kalkıyordu , çığlıklar treni
Tanrı en önden bir bilet kesmişti bana !
En avazından...
Kalkıyordu bir çığlık treni
Yol yorgunu göz altlarım vardı,
Sessizlik takmıştım saçlarıma
Huzur tüttürüyordum, kapı aralığında
O da kaçak...
Gidiş biletim öyle kağıttan değildi
İntihardan yapılmıştı, en acısızından
En yaralısından...
Üstüne göz yaşlarım tutturulmuştu
Sayısı, koltuk numaram
Ve yağmur yağıyordu içeriye...
Kalkıyordu çığlık treni
Sana giden her yol t/uzak
Benden sana gidişin bedeli ise
Düşen yapraklar kadar ırak...
Y/anıyordu dudaklarım,
Parmak uçlarımda patlıyordu, avazlarım.
Ölen tek ben vardım
Giden sen
Tren de ise kar yağıyor...
Kalkıyordu çığlık treni
Öyle , yavaş yavaş
Usulca öldürüyordu insanı
Bulutlar takınarak...
'Tahir olmakta ayıp değildi Zühre olmakta'
Ama Zühreyi öldürmek ayıptı
Tahir ise katil...
Tahiri öldürmek , ayıptı
Zühre ise katil...
Ne de olsa bütün iş yürekteydi, şairin de dediği gibi
Kalkıyordu çığlıklar treni
Yüreği olanlarda
Aşkın hakkını verenlerde
Aşkı kucaklayanlarda...
N.ALTAY
23 HAZİRAN 2011