Çığlıklar Yükselsin Güzel Ülkemde

Korkulu bulutlar Güneşe muhalif

Hüzün kokar yıldızlarla dans eden tortulu şafaklar.

Sanki izdivaç'a çekilmiş hayat

Bu bir kader değil

Bir muamma olamaz acemi uykular

Bir muamma olamaz susturulmuş korkular.

Nefesi alevlenmiş yangın yerinde

Çığlıklar yükselsin güzel ülkemde.

Yaşamak, insanca yaşamak

İnsanlık ,

yağmuru topraktan

Tohumu ekmekten

Toprağı işlemekten

Denizi kumdan

Hayatı sudan kıskanmaksa eğer

Ayrışacaksa doğayı süsleyen renkler

Evreni sevmeyecekse toprağa düşen cemre

Yıkılsın ihtişamlı mahkemeler

Kırılsın yok olsun kan kokulu eller.

Ey bezirganlar, haremlikler, selamlıklar

satanlar, hayır'a şer katanlar

Gün gelir ninniler dirilir

Şuramda yarını lacivetli bir çocuk büyür

Gün gelir diz çöker masallarınız

Nefesi kan kokan yangın yerinde

Artık çığlıklar yükselsin güzel ülkemde...

İZMİR...