Çıkar Savaşı

Her giden dünya için üç günlük derdi ama

Her gelen her nedense mal mülk telaşındaydı

Dün gibi gelse dahi doğduğum gün babama

Babam ben doğduğumda otuz dört yaşındaydı

Sünnet olduğum zaman hayli seviniyordum

Erliğe adım attım diye övünüyordum

Dördümden gün almışken ben ata biniyorum

Annem elli birinde musalla taşındaydı

Sekiz kişi çok şendik az odaya yeterken

Anneannem dedemle ocağımız tüterken

İki abim bir ablam tüyüm yeni biterken

Ergenlik döneminin henüz en başındaydı

Derken düştük yediye dedemin göçmesiyle

O acı şerbetini ecelin içmesiyle

Sonra anneannemin iki yıl geçmesiyle

Vedası bin dokuz yüz doksan beş kışındaydı

Hem yetim hem öksüzlük hasretiyle sızlandı

İnmenin inmesiyle annem rahatsızlandı

İki bin bir Ekim'i evimiz tatsızlandı

İçerdeki saadet kapının dışındaydı

Yedisi kırkı falan tarihe karışınca

Seneler senelerle adeta yarışınca

Hayata ne tam küsüp ne de tam barışınca

Orta hal hepimizin çatılan kaşındaydı

Polisliğe yakınken gözlerimden ıraktım

Kamu Yönetimi de ilk sınıftan bıraktım

Namuslu kazanç için bir duruldum bir aktım

Hiç ehli olmayanlar işlerin başındaydı

Ne namertler tanıdım kimi madde irisi

Mânen leşten farksızdı kimisinin dirisi

Şerif'siz yaşamaya müstehak her birisi

Hep bu alnı tersizler çıkar savaşındaydı

6 Eylül 2006

İzmir