Çıkmaz

Zindan gibi kapkaranlıktı gece

Beynine çöreklenmiş koskoca yılan

Git diyordu gidemiyordun

Sarmalanmıştı tüm benliğin

Kalsan kalamıyordun

Yok olmaktı belki tek çözüm

İki ucunu tutamadığın bir değnekti yaşam

Çıkar yol aramaktı istediğin

Sıkıca sarmıştı düşünceni

Koparıp atmak istedin can havliyle

Sımsıkı sarmıştı bırakmıyordu

Bir helezondu hızla dibe battığın

Çıkmalıydın bu yok oluştan

Aman vermesede duygular

Yok olmak istemiyordun zamansız

Bir ışıktı gördüğün karanlıkta

Her yokoluşun başlangıç olduğunu anlamıyordun...