Çıkmaz Sokaklarımsın Sen

Boğmak istiyorum seni ellerimle

İtiyorum zihnimin uzak köşelerine

Ve sen uyuyorsun

Günlerce

Gecelerce

Sonra küçük bir hatıra

Küçük bir iz ya da bir rüya

Hortluyorsun adeta

Ruhumun bütün boşluklarını dolduran

Çakıl taşları oluyorsun sonra

Gençliğim oluyorsun

Güzelliğim belki...

Yalnızlığıma sebep...

Feda ettiklerim oluyorsun..

Seninle doluyorum

Çıkmaz sokaklarım oluyorsun

Kovsam da artık gitmiyorsun

Bu kez boğulan ben oluyorum

Nefes alamıyorum