Çıkmaz Yoldaki Kaçak

Yorgun musun şair?

Cehennem y/aratmaktan

İnsanlığın ortasında yakılmış yangınları söndürmekten

Her gün güneşe dönüp yüzünü

Göğsünün örsünde

Kararmış korkularına

Ay aydınlık sevdalar çekiçlemekten

Yorgun aşklarım be adam

sevmekse iş,yürek vermişim

Örselendikçe öpüp avutamam

Bir defa insan demişim

Sevmişim kaldırıp atamam

Bıkkın mısın şair

Yanılgılar çoğaltmaktan

İnsanlığa yara açan yalan yanlış inançları kovmaktan

Her gece aya dönüp yüzünü

Burnunun direğinde

Sızılanmış acılarına

Taptaze kefenler göndere çekmekten

Bıkkın ağıtlarım be kadın

Ağlamak işim, dert etmişim

Kahraman değilim, elinde hayatın

Ne düşerse payıma bildiğim

Kar etmemiş pay etmişim,

Faydasızsa neyleyim, kaldırıp atın

Suskun musun şair

Çığlıklar s/ağırlamaktan

İnsanlık cenderesinde şahlanmış kuduz itleri seyretmekten

Her an namluya sürüp kurşunu

Alnının çatında

Kendine acımalarını

Korkak kuru sıkı tetiklemekten

Suskun dillerim be çocuk

Yok mecazı benzetmesi

Çıkarcı arsız korkak taifesi kancık

Bin yıl yaşasın diye yılanı

Koy verip üstümüze ejderha eylediler

Kar etmez gayri

İflah olmaz bundan kelli

Ne söz ne meydanlarda yiğit vuruşması

Milyon başlı

Hain

Ben gülüşlü ben bakışlı boncuk boncuk

Kıyamam

Gel gör kıyar acımaz

Yiğit değil

Sırtından vurur, kuyunu kazar ancak

İnsanı insana saymaz

Aymaz

Gidiyor musun/küskün müsün şair

Yenilgilerinin utancından

İnsanlığı dağladığın yüreğinin işe yaramaz artakalanlarından

Ansız sarsılarak hıçkıra hıçkıra

Şakağının atardamarına

Ustura vuruşlarını

Umutla umarsız ertelemekten

Gidiyorum be adam

Gidiyorum be kadın

Gidiyorum be çocuk

Gidiyorum yine sana rastlıyorum

Acı dolu gözlerinle

Ben de sendenim diyen sözlerinle

Kesiyorsun yollarımı

Sonu yok bu kavganın bir tarafına cesedimi

Bir tarafına celladımı bağladım

İkisi de ben

Kendime kıyamadıkça kendimi yaraladım

Kendime başkaldırmadıkça

Kendimi kahırladım

Kendime gidiyorum

Kendime tüm sövgülerim

Gidiyorum

İster adı korkaklık

İster göç

Kavimler helakıdır her yan

Kahramanlıkları yalan

Sevdaları yalan

Adaleti yalan

Varlığının felsefesi külli yalan istilalardan kaçıyorum

Beynime beynime özgürüz yalanıyla dalan

Tarafımdan

Kaçıyorum

Kaçıyorum be anam babam

Giderayak

Soruyorum mecburen

Uykuların reminden

Sızıyor gözyaşı

Kim ve neden

Geçer giderde

Şehirlere süzülür

Sokaklarına s/iner akşam

Nen kaldı

Ne aldın

Pahasına değdi mi

Bedeli ömürden gün

Keş ödenmiş

Biraz uzak

Belki biraz düş katlidir

Susmalarda çoğalan

Şair çığlığı

Kal/emsiz

Yar/arsız

Sahip/siz

Öyle yorgunum ki

Sanki

Her şey bende

Benimle yorgun

Uyusam

Tüm acılar bitecek

Dingin

Gülümseyişlere sığınacak

Evren

Bu kadar gözyaşı

Elem keder

Kahır gerçek olamaz

Bu kadar aşağılık olmamalı insan

Var ise bir tanrı

İzi yok

Öyle bitkinim ki

Aptalların sahtekarların elinde kalan dünya haline

Bitsem keşke

Bitse artık

Yorgunum

Sanki uyusam

Merhabaya sığacak aşkla

Bambaşka yarınlara telaşla

Uyanırım belki

Umudundayım

Çıkmaz bir yolda

Yoldan kaçak

Kaçamayarak

Dolu dizgin

Ezgin bezgin

Üzgün gidiyorum...