Çilingir

Dost meclislerinde yüzümün ifadesi

Hüznümün dışa yansımasıydı

Kahve falları sadece avuntunun adı

Sen;

Hüznümün karargahı

Yalnızlığımın bitmeyen senfonisi

Deniz köpükleri gibi

Ansızın görünüşlerin

Ve zamansız kayboluşların

Her eylülde kapımı çalan

Her lodosla bir olup uçan

Her kapı kadar bana kilitli sen!

Bense;

Çilingirlikten istifa etmiş

Düş sokaklarının baş müdavimi

Yorgun ama azimli

Suskun ama ümitli

Dağ rüzgarları gibi firari

Akşam alacalıklarına özlemli

O aşikar nakaratın

Sonundaki senkop!