Çimkent İstasyonu

Çimkent istasyonunda bir adam

Ellerinde biriktirdiği c’ân kırıkları,

Parmak boğumları kan

İsmi yok, mahlası hicran

Kim bilir kaç kez ağladı

Rotasız trenlerin ardından

Çimkent istasyonunda bir adam

Şarkısı eşsiz

Dudağında anlaşılmaz bir lisan

Vehminde güneşsiz günlerin rutubeti

Öksüz turnaların gurbeti

Gökkuşağı elvan

Çimkent istasyonunda bir adam

Ön cebinde vuslat treninin iadesiz bileti

Cepkeninde çocukluk çağının rengarenk çikletleri

Ve safran

güz mevsiminde ,steplerin sinesinden toplanan

Çimkent istasyonunda bir adam

Sırtında memleket kokulu mintan

Elinde kahverengi bir bavul

Avuçlarında sürgün kuğuların yüreği

Raylardan yayılan , koyu haritalara isyan

Ahıska

Ahıska

Farzımuhal