Çıngılım Çıktı

Gördüğümden fazlası var burada,

herkes öyle sandığımı düşünüyor

gökte aleyhime tutumların

sevilen sankileri var

saklanılan köşelerde sessizlik,

yanımda doğal bozumları şenliğin,

ebenin arkasında çocuk olmak var,

vahyin ucundaki yıldıza

kısa munis neşter ellerimle

"şurası yansın mı " diye sorarken

güneş annelerine çocukların

bir orman yüksekliğinde hepsi

rüya saklanılan dünyası

sana bakanın alnında sivil,

özümledim kahramanları havalı bir kıza

zorunluydum açık havada pahalı elementler gördüm,

düşler istifleyip yıldızlar çaldım

yedi yüz canlının gülerken yanına,

uykusuz yokluğun daima yenik,

içimiz parçalanır olumsuzluklara,

bizi soranlara

boğunç cevaplara,

kopan tufanlarda ölümüne geldik lan,

yıkık viraneler içindeyiz gözü kapalı

şurası da yansın o zaman

yanına varmadan söyle bu kez,

insan büyür yorulursun

bir güzelliğin çevresi batık

suskundur insan

yeni ilaçların etkisinde,

yılan danslarında görülen

ben şişleri sokarcasına yanaklarıma

armağanların kötü aymazlığıyla dalgın,

çıngılım çıktı sonra

karanlıklara sövdüm,

koca şehirde yalnız güfteleyenlere,

ışık hızıyla

bulamaca batık kahır gemisi endişeleri,

albenisi kof marjinal insanlarla yuvarlak masa civarında

hoşsohbet bir abiyle gülistan,

ederi vahim zombi gülümseyişlerinde kanıksadığımız

gece partilerinde esrar yüklü vagonlar,

bozuk çalar manitamız yanıbaşı zakkumlar biçer,

kaynağı kirli su yokuşlarının

gardiyan statükoculuğunda..