Çıplak Kadın

Gece çıktı mı

yakarım uzun bakışları

çeviririm kendime

İçimde

kaldırımlar

üstünde sokak lambaları

Harabe, aydınlattığı tüm yaşanmışlıklar

İçinde saçılmış anılarla

Son deminde bırakılmış düşlerin

birbirini devirmiş

yosmamsı kadın hayalleri

Yüzlerinde tanrısal ihtişam

Adımları öldüresiye fettan

Şehvete örtünmüş çıplak tenlerin

Sır ya da bilmece tüm söyledikleri

' Mülteci duygularla yanlış bedendeyim.

İlticacı isteklerle firari sevmekteyim

Konuşmak fayda vermez, susmak çare değil

Benliğimi saklayan makyajlar içindeyim'

Şahit kılıyorum sizi

Gidip söyleyin sevgiliye

Ona ait ne varsa sildim

Çıplak bir kadının teninde

Söyleyin bilsin:

'Kalbini kırdığım,

canını yaktığım

ne kadar kadın varsa

sebebi sensin'