Çivi...(kalbimde Yaşadığını Unutmuş...)
Bir çivi gibi girmiştin kalbime
Oynanınca kanayan
İnanılmaz acı veren
Çıkarınca
Yaşamayacağımı bildiğim
Bir çiviydin sen...
Orda kabullendim seni
Çiviyle yaşamaya alıştım
Çıkarıp atsam
Kalbimin kanayacağını ..
Öleceğimin bilincindeydim..
Affet sevdam
Can olmuştun bende...
İçimden sökemediğim
Sökmek istemediğim
Ve asla sökmeyeceğim ...
Sensizlikte..
En sığ sularda yaşayamam
Karaya vuran bir yunus olur
Nefes bile alamam
Ölürüm demiştim...
Yokluğunda..
Bir beste yaptım
İçine sevdamı kattım
Kasvetiyle yarım bırakıp
Kendi haline rüzgara saldım..
Tanımadığım yerlerde seni bulacak...
Eksik kalan şarkının sözlerini
Tamamlamak için seninle buluşturacak
Nameler öyle ahenklenecek ki
Çalan şarkının kafiyeleri
Daha önce düşünemedikleri için
Utanacak birbirlerinden
Ezikliğiyle kan kusacak
Bugün şarkılar ölüm kokacak...
Zannetme...
Dinlediğimiz şarkılar
Bir daha ahenkle çalar..
Ne o şarkılarla mutlu olan..
Nede o şarkıları seven birisi
Sana and olsun bu şehirde olmayacak...
Hüzünü bana bıraktın
Yalnızlığı bana bıraktın
Mutsuzluğu bana bıraktın
Gittiğin şehri ve beni sevdalardan..
Aşktan yoksun bıraktın..
Seni hep seveceğim diye söz vermiştim..
Söz verdimse sözümü tutacağım
Bugün her şeyi toprak yapacağım....
Oynamadım yerinden...
Çivi yerinde...
Söküp atacağımı düşünme...
Gidişinle..
Meğer kangrene çevirmiş pas tutmuş çivi...
Kalbimde yaşadığını unutmuş SENİN gibi....