Çizdiğin Resim
Bel ki çoktan unuttun çizdiğin resmi...
Unutmadı resmin seni aksa da boyası simi.
Yırtıldı, eskidi buruştu bir kısmı.
Hani ne olsun diye düşünmüştün ismi?
İçine her rengi özenle katmıştın.
Her yeri çiçeklerle kuşatmıştın.
Sonra gökyüzünü bulutla kapatmıştın.
Hani sol yanına imza atmıştın.
İşte bu benim eserim diye öğündün.
Gururla götermiştin arkadaşlarına dün.
Hiç arayıp sordun mu nerdedir bu gün.
Biraz yırtıldı, eskidi senin resmin gördüğün.
Senin resmindeki o yemyeşil ağaçlar.
Yapraklarını döktü bak mevsim sonbahar.
Sonbaharda kuşlar da uzaklara uçar.
Kalmadı bak, bir tane sustu şarkılar.
O şırıl şırıl ırmağın suyu kurudu akmıyor.
Güneşi bile eskisi gibi yakmıyor.
Çiçekler soldu hep, kimse bakmıyor
.Solmayan bir gül kaldı onu saklıyor.
Her şey koyu bir renkte kasvette.
Topraklar bir damla suya hasrette.
Bülbül bile güle karşı nefrette.
Neden sevilenler böyle gaflette.