Çocuk

Bakma bana öyle gözlerini kısarak

Bu akşam rötarlıyım yine

Vuslat düşlerimde bekliyor

Hasret ise kapıdan gülümsüyor

Çocuk

Ölümün nefesi ensemde

Yüreğimde artçılar devam etmekte

Yanıyor bedenim çocuk

Silüeti duvara düştükçe

Sen hiç acı çektin mi çocuk?

Hiç birini sevdin mi?

Hani kelebek kozasını kaynar suya atarlar

Kozadan çıkamayan kelebek feryat eder

Azabı Yaradana ulaşır

Ama hiç bir kul duymaz

İşte aşk budur çocuk

Aşk kozadaki kelebek olmaktır

Sen hiç kelebek oldun mu çocuk?

Ben oldum.

Yanıyorum çocuk

Yanıyorum

Yarına yetişir miyim, bilmiyorum

Sana vasiyetim olsun

dersin soranlara;

Bir Abdullah vardı, kaynar kazan içinde

Yaradana vardı, kelebek halinde.

02.07.2010-Mersin