Çocukluğum

Diz kapaklarım yara-bere içinde..

ellerim ayakkabı boyasına bulanmış

ve yüzüm su sattığım o kentin

yorgun terminallerine kuraklanmış..

hiç sevmedim yeşil çimenler de yuvarlanan çocukları

onlar da sevemediler beni,

gözlerim de façalı bir çocuk gülüşleri ve

yüreğim kıt kanat yaşam sıkıntısında..

kimseyi sevemedim ben aslında, sokakta elmalı şekerleri, dönme dolapları ve

ağzım da ki mütevazı yıllarımı..

kan revan içinde ki bir parkta, cesetlere boyalı bir hayatım

çürümüş gülüşleriyle bir ben..

ve o uçsuz bucaksız bir varmış bir yokmuş hikayeleriyle '' annem..

yıldız topluyorum şimdi

çocukluğumun şerefine

avuçlarıma yakılan kına törenlerinde..