Çocukluğumuz

Bitti doludizgin savaş

Nihayet doğdum

Hayatın İçindeyim

Henüz bir yaşındayım

Sahip olacak şeylerim

Güzel bir anne sütü

Güzel bir yatak

Ve

Üstünde dönen beni

Uyutan oyuncaklarım

vakit sabah

Yaş iki yürümeyi

Deneyebilir miyim

Ya da emeklemeyi

Belki biraz daha zaman lazım

Şimdi anne baba deme vakti

Güzel mimiklerin getirdiği

hafif bir sesle

O zaman bizi üç'e yetiştirmiş

Emekliyorum dizlerimin

Ellerimin güçlü direnişiyle

İşte böyle bizim çocukluk

Dünyamız bu kadar güzel

Akıyor çocukluğumuzun

Sevinç dolu hayalleri

Büyütüyor bizi

Keşke çocukluk dünyama

Geri adım atabilsem

Oyuncaklarımla evimi yapıp

Bozabilsem yeniden

Keşke...