Çocukluğumuzun Kavun Mevsimleri ? 2

bak işte,

yine başlıyor kavun mevsimleri

küçükken,

tezek yakar,

yumurta çalardık kümeslerden

ve sıcacık ekmeğe çalardık,

mis gibi tereyağını...

herbir yanı,

kurcalayıp, bozardık bilmeden

kimi zaman ağaçlara tırmanıp,

atlardık hiç düşünmeden...

sen düşsen, ben incinirdim...

hiç unutmam,

birgün,

o huysuz ihtiyarın eriklerine dalmıştık

önce yakalamıştı,

sonra sövmüştü bir güzel

Allah'tan, küfrün ucu dokunmamıştı sana

yoksa ben ona,

yapacağımı bilirdim...

biz küçükken,

karınca'lık oynardık

yazları çalışırdık bahçelerde

kışları,

soba başında türlü eğlence...

arada güneşe dalardı gözlerimiz

ona dokunmak ister, damlara çıkardık

biz, o sıcaklarda, düşlerimizle büyüdük

arada uçmak ister, kuşlara öykünürdük...

bir sabah,

daha kimseler uyanmadan

sen evdeki yatağın çarşafını,

ben babamın deposundan,

birkaç tahta parçasını,

usulca yürütmüştük...

dedemin Hezarfen Çelebi'yi anlattığının,

sabahıydı sanırsam

kuzuların damına çıkıp

derme çatma kanatlarımla,

boşluğa atlamıştım hiç korkmadan

Allah'tan önceki gün saman gelmişti de

balyaların üzerine düşmüştüm

ben şapşal şapşal bakarken aşağıdan,

kendini tutamamış, çok fena gülmüştün...

dün gibi hatırlıyorum,

yine kavun mevsimleriydi zaman...