Çocukluk İşte

Yarım asır a bir kalmış,

Dile kolay yarım asır.

Ama daha dün gibi 15-16 yaşım.

O yaşlardı komşu kızlarına bakışım,

Bir de baktım o kızlardan birine aşığım,

Neler çektim O'nu görmek için;

Bilye oynadım sokakta çocuklarla,

Çocukları avutma pahasına,

Yeter ki o sokaktan geçseydi

Ya da çıksaydı kapıya merdiven süpürmeye

Bir kere görsem yeterdi,

Yüreğimde şimşekler çakardı.

Çocukluk işte!

............................

Şimdi de sanmayın ki kırkından sonra azmışım,

Hasbelkader ben de yalnız kalmışım.

Yemekler yaptım özene bezene,

Paylaşan olmayınca,

İştah gitmiş bende aç kalmışım.

Geceler uzun,

Dost sohbetleri uzak, cansamışım

Yalnız yatılmıyor tensemişim

Mevsim kış, hava ayaz.

Üstüm açık kalmış üşümüşüm

Sonra da mevsimlere küsmüşüm

Çocukluk işte!

Yolda gördüm onu, ya da düşümde

Adı sanı, ne iş yapar, kimdir bilmem

Ama öyle alımlı öyle zarif

Yaşı yaşıma denk

Güzel bir hanımefendiye

Takılıp kalmışım.

O'nun la ilgili planlar yapmış,

Hayallere dalmışım.

Çocukluk işte.

Ben hep çocuk kalmışım.