Çok Arayacaksın

Bir sabah uyandığında

Hazin bir öykünün

Hüzünlü dizeleri dizilecek boğazına

Yutkunamayacaksın

Oracıkta kalacak yakarcasına

Ve çok uzaktan gelen rüzgâr

Bir yudum bile esmeyecek

Soluğuna yaşam katmak için

Keşke

Keşke, sevdadan yana

Bir ışığım olsaydı diyeceksin kendi kendine

Nihayet

Yine karanlığa gömüleceksin

Göz yaşlarının ıslaklığıyla uyanacaksın

Gün doğmayan sabahlara

Bir sabah uyandığında

Çok arayacaksın

Karşılıksız veren eli

Tutmak isteyeceksin

Lâkin bulamayacaksın

Yağmurların bile kirlendiği dünyada

Bir damla saf sevgi arayacak yüreğin

Nâfile!

Çünkü sen; sana yanan o ışığı söndürdün

Çok özlediğin

Karanlık dünyana döneceksin...