Çok Güzeldin...
Çok güzeldin...
Ay ışığı kadar parlak
Yıldızlar kadar ihtişamlı
Güneş kadar sıcaktın
Dudaklarının serinliği ilk bahar esintisi
Teninin kokusu papatya bahçesi gibiydi
Gözlerin uzakları yakına getirir
Ellerin kelepçe takardı ellerime
Çok güzeldin...
Yaşadıkça hayat katardın insana
Yaşlandıkça gençleştirirdin
Bir siyahı çok güzel taşırdın üstünde
Birde ağır başlı büyük insan olmayı
Güldüğünde kaybolurdu dudakların
Uyurken kedi gibi mırıldanırdın
Geceleri severdin
Gündüzler aydınlıktı
Siyahtı rengin
Karanlıkta coşardın
Çok güzeldin...
Güzelliğinin farkında olmandı en kötüsü
Şımarık bir çocuk gibi yerinde duramazdın
Yaşamaktan çekinmez
İnsanları aldırmazdın
Çektin gittin...
Sabahları uyanamaz
Geceleri uyuyamaz oldum
Sana yazdım hep şiirleri
Ve sana söyledim tüm şarkıları
Güzelimdin sen benim
En güzel güzelimdin.