Çok Yorgumun

yorgunum sevgili

karanlığın kementi sıkarken boynumu

şimdi ellerin nerde

bedenim, bir huzurdur dinlenirken

söyle bana

kafamın böyle yorulması niye

niye içimdeki insanların birbiriyle kavgası

insanların benimle davası

bitmeyen kavgaların, kavgamla kavgası

şimdi zaman

mevsimde taze bir hazan sarısı

yaşanan dört mesim bende hep zemheri fırtınası

kuşlar yavaş yavaş giderken şehrimden

içimde güneşsiz kar yangınları

çok yorgunum

bedenim, bir huzurdur dinlenirken

şehrin çıldırtan sessizliği niye

niye bu dışa sancılı vuruş

gölgemin gölgelere yalnızlığı

söyle bana sevgili

ben maviyi severken

gözlerim nerden aldı renginin karasını