Çömez

Bu ne acı turşu bu nasıl pehriz

Gelen vatandaşı görüyor keriz

Dört yüz yetmiş beşken açlık sınırı

Üç yüz üç milyona ne alır yeriz

Sağamı yaslansam solamı acep

Bir kulp ver tutayım nolur be Recep

Evde oğul uşak aç susuz bekler

Haksızca yoksulluk bom boş kaldı cep

Bir ben değilimki cebi boşalan

Beyler gibi yaşar Ülke'yi çalan

Ekonomi düze çıkıyor derler

İnanmam hepside safsata yalan

Daima ezilen sabit gelirli

Her yere sürülür mecbur gönüllü

Cennet gibi Cennet benzeri Vatan

Fakir koklayamaz daldaki gülü

Kırizi kapıda bekle geliyor

Fakir gözü yaşlı zengin gülüyor

Çok kanun yasalar çıkıyor amma

Zenginin karına sefil yoluyor

Mahmut der inanmam düzen düzelmez

Düzen düzensize bal ile pekmez

Fırsatını bulan parmaklar gider

Parmak banmayana diyorlar çömez

31-07-2004