Çöpe Atılmış Hayatlar

Bu kaçıncı kağıt attığım çöpe,

Olmuyor işte.

Bir hayat bir kağıda sığmıyor.

Duyulmuyor ki kalp atışları kağıtta,

Hissedilmiyor ki sevgi uçsuz bucaksız.

Eli kolu bağlı kalıyor insan,

Bir saman parçasında.

Koşamıyor özgürce kırlarda insan.

Avuçlayamıyor ki suyu soğuk soğuk.

Yaz güneşi yakmıyor kızgın kızgın

Çok denedim ama yapamadım.

Bir hayat bir kağıda sığmıyor.

Dokunamıyor insan sevdiğine kağıtta.

Ağlayamıyor , hıçkıramıyor karanlıkta boğulurcasına.

Silemiyor ki hiçbir sayfa,

Dindiremiyor ki kanayan yaraları.

Bak işte yine olmuyor.

Sığmıyor, sığamıyor.

Hayat üç beş damla gözyaşı,

Birkaç kahkaha değil ki yazasın.

O kadar önemsiz değil ki,

Buruşturup atasın.

Hayat görüldüğü kadar boş değil ki,

Bir kağıda sığsın