Daha Çok

yorgun ağaçlar görüyorum kanamalı

gecenin çürüyen gölgeleri umutsuz

güz birikimleriyle yaşlanıyor insan

ayrılığın bir karşılığı yok

karşılığın bir anlamı

gel

onar sözcüklerimi...

yüreğimde gölgesi yatılı acıların

eski yağmur arkadaşlıklarını özlüyorum

çıkmazlarımla barışık bir aşkta

karanlığı avutuyorum sözümona

siyahtan koyu yalnızlığım

senin için

samimiyim...

kararında değil gül

çocuk daha ağlamaklı

rüzgarı suskun umut uçurumunun

iyimserlik çağındaysa bir tek güzelliğin

tekrarları yok olurken ömrün

seni daha çok seviyorum

daha çok sevmekten...