Daha da Gelmezsin Şiir Oluşundan Belli

bu senin ayakların

durmak bilmez incecik yerlerinden, ne güzel

ne güzel yürüyüşün bu, koşuşun bu senin

kaç yüzyılın tarihini taşıyorsun, hiç bilmem

bu kaçtığın bir tek benim zamanım, bu kaçıncı

saniyesinden dakikasına kadar ölü güncem, sayamam.

-parkur bitti, kaybettik yarışı

artık durabilirsin.

bu senin gözlerin

bana bakmak bilmez renginden, ne güzel

ne güzel bakışın bu, izleyişin bu senin

kaç şelale taşıyorsun kirpiklerinde, hiç bilmem

ben çok deniz taşırdım, yanaklarımdan düşüre düşüre.

-şarkı bitti, kalbim düştü ringden

artık vurmayabilirsin.

bu senin sesin

bana tek laf etmeyen harflerinden, ne güzel

ne güzel konuşuşun bu, leyla'ya ahmed arif okur gibi

piraye'ye nazım'ın mektubunu uzatır gibi, ne güzel.

kimlere titretirsin ses tellerini hiç bilmem,

ben hariç hep...

-mevsim bitti, çiçeği çürüdü pencerelerimin

artık kuş olup uçabilirsin.

bu benim parmaklarım,

iflah olmaz şiirlerinden, yazışından dizeleri

düzeltemeyişinden hiçbir şeyi, bu benim parmaklarım

nasıl da güzel değil şimdi, bilsen...

-sıcağım bitti, ışığın dünyamdan çekileli

artık tutunmaz kimsenin eli.

daha da gelmezsin üstelik,

şiir oluşundan belli.

*** güne layık gören, bu vesileyle okuyan,

yorum yapan herkese içten teşekkürlerimle, şiirle kalın.