Daha Dün Annemizin...

daha dün annemizin,

kollarında yaşarken;

daha dün gibi aklımda...

ilkokulda öğrendiğim,

ilk şarkıydı.

şimdi;

ne annem,

ne kolları.

ne çiçekli bahçemiz,

ne de yolları

var...

ne siyah önlüğüm,

beyaz yakam.

ne alfabe kitabım,

ne de kırmızı çantam.

hepsi kayboldular...

belki de;

körebe oynarken,

bir yerlere saklandılar.

bıraktığım sıralara,

çocuklarım oturdular...

ahhh! ahhh!

keşke büyümeseydiler,

kırılası ayaklarım;

dar gelmezdi onlara,

kırmızı pabuçlarım...

Ö.Osman AVCI

Tüm öğrenci ve öğretmenlerimizin yeni eğitim-öğretim yıllarını kutluyor, başarılar diliyorum.