Daha On Sekiz

Tırnaklarım uzamayalı çok oldu

Fark edeli ise.. bilmiyorum

Sis perdelerim karanlıklarla doldu

Önüme bakmaksızın çaresizce gidiyorum

Sorumluluk duygusunun hecelerinde sayıklarken

Değişterecek artık ne bir ev ne bir kurum ne de ruh..

Hayatı delicesine seviyorum sanarken

Utanacak artık ne bir öfke, ne bir hırs, ne de umut

Görüpte bakamazken duyupta inanmazken, devam et..

'Yeter artık' utandırırken şimdi güldürüyor

En azından düşündüğüne mi dua et

Yok hayır uyanmak artık boğuyor

Konuşurken üstüne yok icraata gelince yine bir şok

Rezaletin boyutu kalmamış, vicdanım beni kımanış

Kültür desen dünyadan haberimiz yok

Bizim derdimiz bendimizi mi aşmış

Güvendiğin ne üç beş kişilik ailen mi?

Yalnızsın, kapatma kulağını bırak acısın

Lastiği andıran isteklerin bir gün biter mi?

Kırdığın gururunu bırakta bir haykırsın

Gündüzleri iyi değerlendir gece yine daralacaksın

Bu seferki bahaneni duymak için sabırsızlananlar

Şükretmeyi bırak tabii o lezzeti daha sonra tadacaksın

Saklanmak için sana yeni yerler bulacaklar

Şimdi gülüyorsun devam et burdayız biz

Bu sene olmazsa seneye bekleriz

Sınav dediğin neymiş kalmasın içinde iz

Ne de olsa yaş daha on sekiz..