Damlayan Hasret

Hayatım söner elbet

Bir günün gecesinde

Ağlayıp acıma

Seni severek gidiyorum

Taze bir gül fidanı

Yüreğimin köşesinde

Ilık esen rüzgarla

Sallansın istiyorum

Ruhum sönük gezinir

Yıldızların üstünde

Ay doğmasın isterse

Ben onu görüyorum

Sakin sessiz gecenin

Bilinmeyen şehrinde

Ayrılık acısını

Gönülden çekiyorum

Severken ne kadar

büyükse insan

Ayrılırken de

büyük olmalı

Ne kadar insafsız

olsada zaman

Sevenler hep

dost kalmalı