Damlayan Hüzünler
İçimde bir yerlerde uyukluyor gülüşlerin
Hani bu gece çıkarsam sokaklara
Kokunun sindiği duraklarda alsam nefesimi
gözlerimin bahtsız kenarları ıslanırken
Alnıma delicesine vuruyorken yağmur
Sarhoş düşüncelerle dolaştığım şu şehre
Haykırsam adını...
Yeşerir miydi aşka olan inancım.. bilemeyeceğim
Midemde geçmeyen bir sancı
Ve içinde kanadı kırık olanlar...
Seni rastgele sevmenin
O katlanılmaz karanlığındayım şu sıralar
Aralıklı kapıdan vuran ayazın
Yalnızlığıma eşlik ettiği o gece fark ettim
Seni rastgele severken
Olmadık zamanlarda içime kapanacağımı...
Ama oldu bir kere
Telafisi olmuyor bazı kayıpların
O aşk denilen gemiyi bekleyemedim
Rıhtıma rüzgârlar vuruyordu... yanaşamadım
Maviye kaldı hüzünlerim...sevmelerim
Hangi taşı sektirsem
Adın kadar heceleyip kaybediyorum
Sen seferine varamadım
Sarılamadım son kez... özür dilerim
Ve sevgilim...
Dinmeyen bir yağmur mevsimidir seni anlattığım
Gözlerimden süzülen bir nefeslik şiir
Bir bahtsız sevdadır sokaklarda üşüyen...
Anlayacağın sırılsıklam bir haldeyim
Hangi sayfanın tozunu yutsam
Hangi mavinin seyrine dalsam
Bir tutam sen üşüşüyor
Bir buruk yorgunluk çöküyor yüreğime