Dante Ve Cehennem

I.

Şiirlerin derisini yüzdüm,

—her harf bir çığlık—

kan mürekkebiyle yazdım:

"Artık ölüm benim kalemimden dökülecek!"

II.

Dante'nin cehennemini

kendi gözyaşlarında boğdum.

Beatrice'in meleksi saçlarından

bir darağacı ördüm!

III.

Rimbaud'nun "Sarhoş Gemisi"ni

lotus bataklığında batırdım.

Şimdi okyanus,

dizelerimin girdabında coşuyor...

IV.

Ey Rilke!

Meleğin kanatlarını kırdım,

şimdi şiirin katedralinde

sadece benim dualarım yankılanıyor!

V.

SON İLAN:

"Ey ölümsüz güzellik

bu satırlara dokunduğun an,

ruhun bana rehin kaldı!

Ya bu karanlıkta yeni bir dil bulacaksın

ya da dilsiz olacaksın ebediyen..."