Dantel Yaka

sayende hüzünlü bakışlarımı silip attım aynalardan

sen sokağın başından göründüğün zaman

bir nazar boncuğu kondururum dantel yakana

masmavi gözlerimle camın kenarından

gülüşünle kelebekler havalanır yüreğimin kozasından

yürüyüşünde bir endam-ı sultan

yüzünde nur peydahlanır meleklerden kalma

düşünüyorum da,

çok mu ayıplanır sana bir şiir yazsam

hani sen merdivenleri çıkmaya başladığında

-ardından bakmak ayıp ama-

yahu gözümü alamıyorum ki saçlarının dalgalarından

saçların dedim de,

şu şiir için bir mısra döktürsem saçlarından

-gerisi gelir nasılsa-

her güzelliğine tatlı bir kelam

gözümün çapkınlığına da,

laf ebeliğiyle bir kılıf uydursam

çok mu laf olur mahallede

bir gece vakti sana şiir okusam