Darmadağın

Körelttiğin umutlar törpü kaldırmaz gayrı

Ruh ayrı beden ayrı duygular ayrı ayrı

Çektirdiğin ezanın bitsin artık bu seyri

Sevgin yerinde lakin umutlar darmadağın

Ben sevmekten yorulmam sen eziyet etmekten

Ben gelmekten yorulmam ve sen çekip gitmekten

Haz mı duydun ey zalim eziyet çektirmekten

Gönül sarayım yıkık surları darmadağın

Alıştım kederlere uzaklaştı mutluluk

Böyle gidecek gibi bitene dek son soluk

Yeni öğreniyorum bu olsa kula kulluk

Bir kitap okuyorum sayfalar darmadağın

Geçen bir rüzgar esti kokunu taşıyordu

Kokunda sana çekmiş hep uzaklaşıyordu

O zaman anladım ki sevgilim yaşıyordu

Sana uzanan yollar yıkılmış darmadağın