Darmadağınığız

Aynı ateşte demlendik bir süre

Bir çardak gölgesiydi yaşadıklarımız

Soluklarımızın terlettiği

Gül yapraklarıydı aşk

Mercimek tanesi büyüklüğünde kusurlar

Mantık mı?

Elbet de var

Kanıtı;

Maziye manşet olmuş, kanlı sayfalar

Şimdi anıları sayıklar düşlerim

Kapatır, derin hançer yaralarını

Tuzlu gözyaşlarım

Kalbim mi?

Artık azılı aşk suçluları tarafından

Kodes duvarlarına çiziliyor

Rengi kan

Sus!

Uyandırma içimdeki güneşi

Umudunu kendine sakla

Kamçılama yine gizli kalmış sırları

Dökülür de toplayamayız

Zaten darmadağınığız.

İlyas YAĞCI