Davetiye

Öylesine yalnızım ki sanki ben yokum bende

Zifiri bir karanlık içinde kala kalmışım

Latife gibi her attığım adım

Ellerimi uzatsam dokunacak gibiyim

Mavilikler benim maviliğim sanki

Bilmem ki hangi baharın kaçıncı mevsimi

Daha yolun başındayım adım adım giderken

Emekleyen bebek misali öğrenirim hayatı

Mihrab'a yükselir yükselirde başım

İnlemek değil haykırıştı benim ki

Riyakar olan dünyanın sevgiye davetiyesi idi,

Tüm mutlu mutsuz herkes davetlidir

Ağlamak,hüzün yok,gülmek var , neşe var

Şimdi nereye değil buraya herkesin el ele olma za