Dayanmak Ne Zormuş

Hiç meydan vermezdim bu dargınlığa

Odamda dört duvar hesap soruyor.

Dayanmak ne zormuş bu ayrılığa

Beynimde düşünce beni yoruyor.

Boyunmu bükmedim alın yazıma

Bin çile yükledim çalan sazıma

Dayanmak ne zormuş yürek sızıma

Bu yorgun yüreğim, bazen duruyor.

Pişmanlığım inan ayyuka çıktı

Varlığına yürek nede acıktı

Dayanmak ne zormuş, aşk sıcacıktı

Ciğerim yandıkça, acı sarıyor.

Bin acım yetmezken, daha eklemek

Bir de, vuslatıma zaman yüklemek

Dayanmak ne zormuş; hele, beklemek

Hasretin temelli, yürek buruyor.

Susuzdur bedenim kor dağlamaktan

Gözyaşı dökmekten, hep ağlamaktan

Geleceksin diye bel bağlamaktan

Hasret on ikiden hedef vuruyor.

Gecem hep uykusuz, döşeğim hasır

Gözümün yaşıyla doldu bir asır

Sabırla tuttu bak, yüreğim nasır

Saatler yol açmış, vakti yarıyor.

Kavuşmak vacip mi gonca gülüme

Dayanmak ne zormuş sevda çölüme

Bir gün gelir belki benim ölüme

Susuz kalan toprak bile kuruyor.