De Deli Gönül

Bir tek yıldız kaysa aklım çıkıyor

Benim gözüm daim sana bakıyor

Dur durak kalmadı sana akıyor

Bende şu divane vay deli gönül

Sığmaz oldu gönlüm ele avuca

İçimde bir sancı seni anınca

Dağ ile taşlardan gel yol olunca

Yollar çatal, çatal ah deli gönül

Küsecekse küssün ananla baban

Olacaklar oldu ortalık duman

Bohçandı çıkındı ne varsa kalan

Hep onlara kalsın kaç deli gönül

Veysel'im de derki sevmez olaydın

Sevgin bende kor ataşa ataydın

Bende yangın küt buzları banaydın

Söndüre bilirsen he deli gönül