De Ki Unutma Unutma Beni

içimde liman

dışım sen

vursam kıyılara, sularımı

öyle çok oldu ki

öyle uzun

saçlarının nemini çekmemek içime

şimdi çok yüksek rakımlardan sesleniyorum sana

kalemin cürmüne yüz sürüp

unutma beni !

unutma

hicâz masallarda kalktık biz

küfredip tanrıya

de ki eyvah

de ki yalan

belinde süzülen, beline sarılan saçlarının çokluğu ve uzaklığın

uzaklığım

kıyamet gibi yakıyorsa hala

yazarken bir beyaz kağıda, ya da yazamıyorken avuçlarının alevini

sönmemiş volkan

üstüne eklediğim kısa molalar

laf olsun diye aşka dair

hep çirkindi

hep rezil

rezil rüsva yaşam perdesiydi, üryanımı gizleyen

kimlerle kadeh kırmışım meğer

meğer şarkılar çivilenirken

aklımın sen ortasına

yine mi

yine mi sen doğdun

hani giderken ben, beni bırakıp çirkin efsanelere

anlatsın diye sütü bozuk çekirgeler

şehrin kafasını yorup

ve içim dışımdan bulanıkken

kur masayı

gıyabımda, yüzyıllık yollarda

renksiz şafaklara sararken tütünü

ve çekerken eni konu nefesimize

yine öperiz belki yüreğimizi

öperken dudaklarımız değer

gamzelerin ilişince gözlerindeki gümüş suyuna

o zaman çağırırız gemileri

saklısına saklarız söz

küpeştelere

sözlerin çocuksu mihengini

içimde liman

dışım sen

vursam kıyılara, sularımı

öyle çok oldu ki

öyle uzun

saçlarının nemini çekmemek içime

şimdi çok yüksek rakımlardan sesleniyorum sana

kalemin cürmüne yüz sürüp

unutma beni !

unutma

hicâz masallarda kalktık biz

küfredip tanrıya

de ki eyvah

de ki yalan

de ki inkâr ...