Dedem' e

Pamuk işçisiydi dedem,

Çukurovanın el değmiş

emek verilmiş sıcağında,

memleket kokardı

alnından damlayan her bir damla nur.

Eli namus için işlenmiş

bir kanın karasına değmişti,

daha on altısı olmadan,

Baba annem yıllarca mapus yatmış yatağında,

umudunu ekmek gibi gün gün yeniden atmış.

Bizim zamanımız da diye hiç konuşmaz,

Ne bir nasihatını duydum

ne şikayetini hayattan.

Yaşamak kadar güzeldi gülüşü.

Babam Askerden geldiğinde

o yeni bitirmiş sabır tahsilini.

Hepimizin üstünde hakkı çok,

Şimdi düşünüyorum da

ne zaman dara gelsem

Hayra yoruyorum her başıma geleni,

Ama kalbime geleni değil.