Değiyordu Dudağıma

Güneş batarken yürüdüm batıya

Senden kilometrelerce ayrıyken birkaç adım daha uzağa

Bulutlar seçilmiyordu dumanlardan, genzi boğuyordu hava

Sana doğru atlatım alevlerden, sonra

Güneşin son damlaları boyarken göğü altına

Küçük çocuklar gülüşüyordu oturdukları kaldırımlarda

Rüzgar vuruyordu uçuşan közleri suratıma suratıma

Sana doğru atladım alevlerden, sonra

Uzaktan gelirken bir konvoyun coşkusu, kornalarıyla

Yavru bir köpek havladı korkuyla

Yükseliyordu marangozdan taze talaş kokusu burnuma

Dudaklarını hissettim ateşe atlarken, değiyordu dudağıma..