Dehr

I

Dehre yemin olsun ki;

Bir dudak payı kadardır hayata asılmak

Gün gelir

Bin süflî hüküm, mukaddes bir hükümle infilâk eder

Beyhude isyandır ki bazen söz

Beklenmedik bir kerpeten çıkar

Ateşi düştüğü yerden söker

Tümsek ve eşik ve çukur ve bent ve duvar

Ve bir de üçüncü şahıstır ki onlar

Olmazsa olmazların paslı zinciri

Kırık camların az ötesinde

Bir yalancı... Bir yabancı ve bir garip bahar

Ürkek ürkek bakar

Fikrin en ölü noktasıdır anıların makberi

İki el... Bir baş ve iki damla yaş

Sonrası...

Sonrası başlar yeniden takvimlerle

Amansız bir savaş

II

Düşün...

Dünü hatırla

Ve bir daha düşün eyy sevgili

Korkmak yataklık yapmaktır zulme

Günün kararmasına daha çok vakit var

Sırtımdaki bıçağı çıkarıp yerinden

Kanlarını silebilir misin şiire

Sahiden unuttun mu?

Hani o tufandan kalan yüzüğü gömecektin

Bizim kabre...

_/__

Ve dehre bir daha yemin olsun ki

Asla gitmeyeceğim

İçinde olmadığın

Ölüme....