Dekolte/Kurak Ayin
-//
zamanın yanlış ibresini hatmedilmiş dua rüzgarına salmışlar,
uykunun dem vaktini ayaz soluklar işgal etmiş...
d e k o l t e Bir ağırlık bu,
un ufak ediyor çelimsiz gölgemi.
çöller ve sular.!
isimsiz susuzlukların yanık bağrına a k ı y o r.
v e
hüner’siz yalnızlıkları giyinmişiz kemik acılarımıza,
saatler nü sekmesi bir an.
kısa ömürlü düşlermiş meğer tek azığımız.
yüreği ağzında çocuklar göçmüş viran hanemizden,
ah tabutlar ne küçükmüş
tabutlar ne küçük
yürekler ne büyükmüş
Yürekler ne büyük..
yazık küçüldükçe- k ü ç ü l m ü ş ü z..
küçüldükçe—küçülmüş..
bir a b d a l suskusu r e s i t a l i
kırık bir âyin düşer toprağın göz rahmine
Çocuk sesleri ve tabut ağıdı
d’üşüyor kuru begonviller üstüne.
-kuleler s e s s i z
bikes ve sancılı şiirler.!
ara nağmesi silik şarkıların
vokalde tüyleri yakılmış saksağan çığlığı
mitolojik harman dürtüsü bu..
bir dal sevgi kavruluyor od’un ateşi(nin) hükmünde.
aklımın tadına oyuk açmış
tuzsuz-şekersiz düşünceler
hırpani bil el uzanır kim’sessizliğime “ m e r h a b a “ diyetiyle..
bir r u h ister dilinin keskin kılıcı
bir çizik atmak ister alnımın hikayesine.
( kurak âyin.. ışıksızlık.. Denizli )