Deli Kaldırımlar
son arzusuydu şairin
gece adımlarken
ıslanmış yolları
paçalarından
dökülüyordu
son sözleri
git diyordu
öl diyordu
bensiz kal diyordu
ağlayarak
dön diyordu
duy diyordu
sensiz yangın yeriyim
kül diyordu
parçalıyordu deli kaldırımları
içindeki bitmek bilmeyen aşkı
sokak köpeğinin uğultusuyla
silkelendi gözyaşı
aktı süzüldü kara taşların gizeminde
şair gibi sus pus
gözünden düşüyordu
gözü gibi sakladığı
nuru
uğuru
kıymetlisi
hazinesi
değince kaldırıma yitiyordu
değersizce pay biçiliyordu
değerlerine
isteksizce tak tuk eden ayak sesi
altın da iniliyordu o mukaddes aşkı
ah ile
vah ile
aman ile
bir ağıt yükseliyordu göklerde
yıldırımlara eş
''git diyordu ''şair ''git başka dudaklar öpsün
aşkımı kirleten dudaklarını''
karışılıyordu yağmuru gözyaşları
buyur diyordu
otur
başım gözüm üstüne