Deli Rüzgar Uçurması

iyi ki doğmadınız günahlariyi ki olasılıklara bırakmadınız yalnızlığımı

geceydi

susuşların çoğaldığı

paramparça duyguların yağmura çarpmasıydı telaşlı koşular

bağırsam sesim uçurum uzaklarda çiçeklerle oynaşan

ve bayat bir intiharla pencereme düşen

ölüyormuşum meğer hüzün atlasının yüryüzünde

bu vakitte vurdular zamansız ayrılıklarımı

karanlıklar içinde kımıldamıyor içim

baksam yükseklere incecik ay korkuyorum

unutur oldum odamda resimleri

çıldırdıkça bekleyişler avucumda

cam kırıkları/kanıyorum

günlere...

kent yangınlarımı alıp giderken

sokak aralarına boşalttı sahipsiz aşkları

anılarıma giremedi adamlar

ağlayışları damla damla

tuzlu su akan

şimdi acılar denizi

yüreğim/e

-aklıma gelenler uzun uzun öpüyor dudaklarımdan-

ah

deli rüzgar uçurması

başucuma bıraksa da kıyıları gitsem

yalnızlığın güneşler doğurduğu aydınlığa

nasıl yapsam günahlar ırzıma geçmeden

ki

nerede umut görsem büyüyor

yalancı gül gibi

ellerime

-ölüm gözleri mavi korkularıma gelir-

geceydi

susuşların çoğaldığı

tenime kaldıkça canlar ulurdum

destanların dergahında

kudurmuş bütün arzular sarıldıkça zamana

mıhlıyorum gölgemi duvarlara

kimse dokunmasın bana

çirkin ve

soğuğum

....